Amerykańska wiolonczelistka i kompozytorka Tomeka Reid zaprezentowała najnowszy album studyjny zatytułowany ‘Dance! Skip! Hop!’. To kolejne wydawnictwo artystki, która od lat uznawana jest za jedną z najważniejszych postaci współczesnej awangardy jazzowej. Płyta ukazała się nakładem wytwórni International Anthem Recording Company i od razu spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem krytyków muzycznych.
Reid, znana ze swojej współpracy z takimi legendami jak Roscoe Mitchell czy Nicole Mitchell, ponownie udowadnia, że wiolonczela może być instrumentem wiodącym w jazzie, a nie tylko elementem sekcji rytmicznej. Na albumie towarzyszy jej kwartet, w skład którego wchodzą wybitni instrumentaliści: Mary Halvorson na gitarze, Jason Roebke na kontrabasie oraz Tomas Fujiwara na perkusji. Muzycy ci od lat współtworzą chicagowską scenę improwizowaną, która słynie z eklektyzmu i otwartości na eksperymenty.
Tytuł ‘Dance! Skip! Hop!’ nawiązuje do dziecięcej radości i swobody, co słychać w kompozycjach pełnych niespodziewanych zwrotów akcji, ale też melodyjnych fraz. Reid czerpie inspiracje nie tylko z tradycji jazzowej, ale także z muzyki współczesnej, tańca oraz gier dźwiękowych. Jak sama przyznaje w wywiadach, chciała stworzyć muzykę, która prowokuje do ruchu i jednocześnie angażuje intelektualnie słuchacza. To podejście przypomina nieco wcześniejsze dokonania takich artystów jak Henry Threadgill czy Muhal Richard Abrams, którzy również łączyli awangardę z tanecznymi rytmami.
W kontekście historycznym warto przypomnieć, że kwartet smyczkowy w jazzie ma długą tradycję – od kwartetu Ornette Colemana po współczesne eksperymenty zespołu Turtle Island Quartet. Reid jednak idzie o krok dalej, wprowadzając do swojego kwartetu gitarę, co nadaje brzmieniu surowości i nieprzewidywalności. Album ‘Dance! Skip! Hop!’ jest już ósmym studyjnym wydawnictwem artystki, a jej wcześniejsze płyty, takie jak ‘The Mouser’ czy ‘Tomeka Reid Quartet’, były nominowane do prestiżowych nagród, w tym nagrody magazynu DownBeat.
Według krytyka muzycznego Johna Szweda, album ten jest ‘jednym z najbardziej przekonujących w karierze Reid, łączącym wirtuozerię z komunikatywnością’. Rzeczywiście, słuchacz nie musi być ekspertem od jazzu, aby docenić bogactwo faktur i emocji zawartych w tych nagraniach. To muzyka, która zaprasza do tańca, ale też do refleksji, co jest rzadkością w dzisiejszym świecie komercyjnej muzyki.
Foto: images.pexels.com
Leave a Reply